ডাম্পাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ চক্ৰবোৰ নিৰ্দিষ্ট নহয় কিন্তু মাইলেজ, পথৰ অৱস্থা, আৰু পৰিচালনা পৰিৱেশৰ দৰে কাৰকৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, কঠোৰ খনন অৱস্থাত, ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজন প্ৰায় ৫,০০০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ৫,০০০ কিলোমিটাৰ। ভাল অপাৰেটিং পৰিৱেশ আৰু স্বাভাৱিক পথৰ অৱস্থাত প্ৰতি ৭,০০০{{৮}}১২,০০০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ৭,০০০{{৮}}১২,০০০ কিলোমিটাৰৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। দীৰ্ঘ দূৰত্ব বা সঘনাই চলাচল কৰাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা ডাম্পাৰ ট্ৰাকৰ মাহেকীয়া ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে, প্ৰতি ছমাহৰ মূৰে মূৰে চাৰিওটা চকা চাৰ্ভিচ কৰা হ’ব। বিভিন্ন অপাৰেটিং অৱস্থাই বিভিন্ন ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিৰ্ধাৰণ কৰে, আৰু কেৱল সেইবোৰক নমনীয়ভাৱে খাপ খুৱাই দিলেহে বাহনৰ কাৰ্য্যক্ষমতা বজাই ৰাখিব পাৰি।
বিশেষকৈ, গধুৰ-ডুটি ডাম্পাৰ ট্ৰাকৰ প্ৰাৰম্ভিক ৰক্ষণাবেক্ষণ সাধাৰণতে ৫,০০০ কিলোমিটাৰৰ পিছত কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ইঞ্জিনৰ তেল, তেল ফিল্টাৰ, এয়াৰ ফিল্টাৰ, ডিজেল ফিল্টাৰৰ প্ৰতি ৫,০০০ কিলোমিটাৰৰ মূৰে মূৰে সলনি কৰিব লাগে। প্ৰতি ছমাহৰ মূৰে মূৰে এটা বিস্তৃত ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হয়, আৰু প্ৰতি দুসপ্তাহৰ মূৰে মূৰে ব্ৰেক ব্যৱস্থাটো সামঞ্জস্য কৰা হয়। ইঞ্জিনৰ তেল আৰু গিয়াৰ অইল প্ৰতি ১০,০০০ কিলোমিটাৰৰ মূৰে মূৰে সলনি কৰা হয়, আৰু চকাবোৰো প্ৰতি ১০,০০০ কিলোমিটাৰত চাৰ্ভিচ দিয়া হয়।
এয়াৰ ফিল্টাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবেও সাৱধানে মনোযোগ দিয়াৰ প্ৰয়োজন। প্ৰাথমিক ফিল্টাৰৰ বাবে সাধাৰণ অৱস্থাত প্ৰতি 600-1000 ঘণ্টাৰ মূৰে মূৰে ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজন হয়, আৰু উচ্চ-ধূলিৰ পৰিৱেশত 200-300 ঘণ্টা। ফাইন ফিল্টাৰৰ কাগজৰ মূল অংশত সাধাৰণ পৰিচালনাৰ অৱস্থাত প্ৰতি ৫০-১০০ ঘণ্টাৰ মূৰে মূৰে ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজন হয়, কিন্তু প্ৰতি ২৪ ঘণ্টাৰ মূৰে মূৰে কঠোৰ পৰিৱেশত।
ক্লাচ আৰু ব্ৰেক পেডেল মুক্ত ভ্ৰমণ আৰু ব্ৰেক ড্ৰাম ক্লিয়াৰেন্স মাহেকীয়া বা প্ৰতি ৫০০০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি সামঞ্জস্য কৰিব লাগে। পেডেল আৰু লেচবোৰো লুব্ৰিকেট কৰিব লাগে। অত্যধিক পৰিধানৰ বাবে প্ৰতিস্থাপনৰ প্ৰয়োজন হয়। কী বল্টবোৰ ঢিলা হোৱাৰ বাবে মাহেকীয়াকৈ পৰীক্ষা কৰিব লাগে। কঠোৰ পৰিচালনাৰ অৱস্থাত পৰিদৰ্শনৰ ব্যৱধান ১৫ দিনলৈ চুটি কৰিব পাৰি। ইঞ্জিনটোও নিয়মিতভাৱে তেল আৰু ধূলি কোমল কাপোৰেৰে পৰিষ্কাৰ কৰিব লাগে।
ইঞ্জিনৰ ভিতৰৰ বোকা আৰু অন্যান্য জমা ধন সাধাৰণতে প্ৰতি ৫০০০ কিলোমিটাৰ প্ৰতি ৫০০০ কিলোমিটাৰত পৰিষ্কাৰ কৰি ৰখা হয়। ইন্ধন তন্ত্ৰৰ নজেল আৰু ভালভৰ কাৰ্বন জমা ধনৰ মূৰে মূৰে প্ৰতি ১০০০০ কিলোমিটাৰ পৰিষ্কাৰ কৰা হয়। শীতলীকৰণ ব্যৱস্থাটো সাধাৰণতে প্ৰতি ছমাহৰ মূৰে মূৰে, ঋতুভিত্তিক পৰিৱৰ্তনৰ সময়ত, শীতল পদাৰ্থৰ ঠাইত সলনি কৰিবলৈ আৰু স্কেল আঁতৰাবলৈ সেৱা আগবঢ়োৱা হয়। ক্ষতিকাৰক বোকা, আঠা, আৰু অন্যান্য জমা ধন আঁতৰাবলৈ প্ৰায় প্ৰতি ২০০০০ কিলোমিটাৰত প্ৰায় প্ৰতি 20000 কিলোমিটাৰ সেৱা আগবঢ়োৱা হয়। খনন ডাম্পাৰ ট্ৰাকসমূহৰ বাবে অধিক বিশদ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰয়োজন, গুৰুত্ব আৰু ব্যৱধানৰ দ্বাৰা দৈনন্দিন পৰিদৰ্শন, নিবিড় ৰক্ষণাবেক্ষণ, নিৰ্ধাৰিত ৰক্ষণাবেক্ষণ, আৰু অন্যান্য ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়। নতুন বাহনৰ প্ৰথম ২৫০০ কিলোমিটাৰৰ ভিতৰত বা ডাঙৰ সমাবেশ সলনি কৰাৰ পিছত নিবিড় ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা হয়; দৈনন্দিন পৰিদৰ্শন হৈছে প্ৰতিটো দিনৰ ব্যৱহাৰৰ পূৰ্বে সুৰক্ষা পৰীক্ষা; নিৰ্ধাৰিত ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰতি ৫,০০০ কিলোমিটাৰ বা ২৫০ ঘণ্টাৰ কাৰ্য্যক্ষমতা সম্পন্ন কৰা হয়; আৰু অন্যান্য ৰক্ষণাবেক্ষণৰ ব্যৱধান বেলেগ বেলেগ।
মুঠতে ডাম্পাৰৰ বাবে ৰক্ষণাবেক্ষণৰ ব্যৱধান বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হয়। মালিকসকলে এই প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ কঠোৰভাৱে মানি চলিব লাগিব যাতে তেওঁলোকৰ বাহনসমূহ ভাল অৱস্থাত ৰাখিব পাৰে, তেওঁলোকৰ সেৱাৰ জীৱনকাল বৃদ্ধি কৰিব পাৰে, আৰু গাড়ী চলোৱাৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিব লাগিব।